Ian Anderson mun flytja Thick As A Brick í Hörpunni fimmtudag og föstudag. Meistarinn gaf sér tíma til að ræða aðeins við arnareggert.is af tilefninu!

1. Framhaldið af Thick As A Brick hefur fallið í nokkuð góðan jarðveg hjá aðdáendum sem gagnrýnendum. Hvað var að veltast um í kollinum á þér þegar þú ákvaðst að sækja í þennan gamla og góða brunn og búa til eitthvað nýtt úr því sem í honum er?

I.A.: „Ég var búinn að sverja það af mér í fjörutíu ár að fylgja þessu eftir! Sagðist ekki geta það, sagðist ekki vilja það. Seint á árinu 2010 fór ég svo að velta fyrir mér örlögum ungskáldsins sem talar í gegnum TAAB 1, hvað hann væri mögulega að gera í dag. Og þá opnaðist þetta fyrir mér. Ég skrifaði tónlistina og textana í febrúar á síðasta ári og við keyrðum prufuupptökur inn á band í mars. Við fórum svo í tónleikaferðalag þannig að sjálf hljóðritunin fór ekki fram fyrr en í nóvember það ár. Við æfðum í viku, tókum upp í tíu daga – alveg eins og við gerðum á sínum tíma – og svo fóru fimm dagar í að hljóðblanda og –jafna. Stærsta áskorunin í kringum þetta allt saman hefur verið að sníða til tónleikaferðalag í kringum báðar þessar plötur og alla þessa anga sem því fylgir, vefsíðuna www.stcleve.com og fésbókar- og tístsetur.“

2. Margir átta sig ekki á því að TAAB 1 var öðrum þræði ætluð sem háð í garð hins oft og tíðum yfirdrifna proggrokks. Þessi tvískinnungur var glæsilega af hendi leystur. Hvað segir þú?

I.A.: „Ég reyndi að semja plötuna þannig að um 50% af fólkinu myndi ná brandaranum. Hinir sem náðu þessu ekki þá eiga kost á því nú!“

3. Ári eftir TAAB 1 kom platan A Passion Play út en henni var fálega tekið af gagnrýnendum, ólíkt fyrirrennaranum. Hvað finnst þér um þá plötu í dag?

„Ég er nú sammála mörgum gagnrýnandanum um það verk er ég hræddur um. Hún er ofhlaðin, spennuþrungin og flækingsleg. Sumt stendur ágætlega en ég missti mig aðeins í hljóðverinu – eins og venjulega.“

4. Framsækna rokkið eða proggið var í miklum hávegum í upphafi áttunda áratugarins. En svo kom tímabil þar sem menn þurftu að læðast meðfram veggjum með Gentle Giant og ELP plöturnar sínar. En í dag eru allir í góðum gír með þetta, bæði eru nýjar hljómsveitir að fást við formið og sígildar plötur frá þessum tíma eru að fá það lof sem þær eiga svo sannarlega skilið. Áttu til einhverjar hugleiðingar um þetta handa mér?

„Tjaa – proggið hvarf aldrei fyrir það fyrsta. Það voru alltaf einhverjir sem héldu á kyndlinum í gegnum skuggatíð níunda áratugarins. Marillion t.d.. Í dag erum við með sveitir eins og Dream Theater og Porcupine Tree. Seint á áttunda áratugnum meira að segja, þá vorum við með hljómsveitir eins og Police og Stranglers sem gáfu sig út fyrir að vera pönkarar um leið og þær voru progglega þenkjandi ef við getum sagt sem svo. Í ljós kom síðan að Johnny Rotten var aðdáandi  Jethro Tull og Genesis . En hann viðurkenndi það auðvitað ekki á þeim tíma.“

5. Nú ertu búinn að sækja bæði Aqualung og Thick As A Brick heim á nýjan leik. Hvað næst? A Passion Play? Broadsword and the Beast? Ný plata?

„Ný plata. Þetta verður konseptbundið proggrokk á nýjan leik, dálítið þungt og dálítið dimmt. En ég er enn að vinna í nokkrum hugmyndum. Ég mun samt ekki komast í að vinna neitt í þessu að ráði fyrr en í janúar 2013. TAAB tónleikaferðalaginu lýkur ekki fyrr en í nóvember 2013!

6. Heyrir þú eitthvað í gömlum félögum þínum, mönnum eins og Barrie Barlow, John Evan eða Jeffrey Hammond?

„Ég hitti Barrie fyrir nokkrum vikum síðan. Hann hefur ekki verið að tromma mikið undanfarin 15 ár eða svo. Hann spilaði samt aðeins með okkur í Royal Festival Hall í London fyrir þremur eða fjórum árum síðan. Hann hefur verið að vinna með einhverjum hljómsveitum undanfarin ár veit ég. Martin Barre er sá eini af félögum mínum frá áttunda áratugnum sem er enn að spila. Hann er að spila núna með hljómsveitinni sinni á meðan ég keyri þetta TAAB tónleikaferðalag. Ég hitti John Evan á síðasta ári í Melbourne þar sem hann býr nú. Jeffrey Hammond kom á svið í Manchester um daginn til að segja halló en hann, líkt og JE og BB, spila ekki lengur á hljóðfærin sín. Meðlimir í Tull hafa verið 28 síðustu 44 árin. Ég hef haft yndi af því að spila með þeim öllum. Allir meðlimir hljómsveitarinnar sem kemur með mér hingað hafa þá á einum eða öðrum tíma komið fram sem meðlimir Tull.“

 

 

Tagged with: