Greinin var skrifuð fyrir Morgunblaðið og birtist þar, laugardaginn 19. janúar, 2019

Stundarfjórðungur af stuði

Listasamlagið post-dreifing skýlir alls kyns snilldarböndum af yngra taginu um þessar mundir og Korter í flog er eitt af þeim.

„Þegar engar kanntu reglurnar, þá veistu ekki hvenær og hvort þú ert að brjóta þær.“ Mesta gróskan í íslenskri neðanjarðartónlist á þessari stundu er hjá listasamlaginu post-dreifingu, sem minnir um margt á starfsemi Smekkleysu í upphafi. Virknin er gríðarleg en ólíkt þeim smekklausu eru post-dreifingjar ekki að flagga sínum viðburðum eða útgáfum né heldur að spila með fjölmiðla eða frægt fólk eins og Smekkleysingjar gerðu svo skemmtilega. Meðvituð kaldhæðni og súrrealismi fylgir ekki kynslóðinni nýju, einlægni og ákveðið látleysi fylgir henni fremur. Framkvæmdagleðin hefur hins vegar erfst. Þannig var útgáfa og tónleikastarfsemi post-dreifingar á síðasta ári með mesta móti en þjónaði fyrst og síðast þeim sem samlaginu tengjast, sem stuðningur við sannanlega sköpunarþörf þeirra fylgihnatta sem hverfast um fyrirbærið.

Margt af því sem hefur komið frá post-dreifingu tónlistarlega er með því allra besta sem maður hefur heyrt hérlendis í árafjöld hvað neðanjarðartónlist viðkemur. Það eru beinlínis engar reglur, tónlistin fer bara eitthvað á köflum, eins og heyra má t.d. hjá sideproject, Susan_Creamcheese og Tucker Carlson’s Jonestown Massacre. Ég hvet þig lesandi góður til að athuga þessi mál, en post-dreifing heldur úti bústinni bandcampsíðu. Þar má greina ýmislegt sameiginlegt með listamönnunum, t.a.m. viljandi vonda umslagshönnun, með meðvitaðri kæruleysislegri áru einhvern veginn. Mjög töff. Leturgerðirnar eru oft fáránlegar og umslögin samskeyttar myndir, eins og sex ára barn hafi verið að leika sér í Paint. Korter í flog er ein þessara sveita, og átti hún eina allra bestu plötu síðasta árs – Flog í korter (sem er eins og nafnið gefur til kynna ekki nema fimmtán mínútna löng. Og eitt langt lag). Þannig að er þetta plata? Það sem flækir mál enn frekar er að plata þessi kom bara út á youtube og styðst við ansi sýrða myndbandsskreytingu. Það sem er að breytast í tónlist í dag er einmitt vettvangurinn sem fólk nýtir sér til að koma tónlistinni á framfæri. Plötur eru einhvers staðar alls staðar og hvergi. Eitthvað af lögum með Korteri í flog er á Soundcloud, plata frá 2017, Lög til að slá við, er þá á Bandcamp og einnig Spotify reyndar. Ekki hef ég heyrt af neinum áformum um að Flog í korter verði vistuð neins staðar annars staðar en á youtube.

Upplýsingar eru þá í takt við þetta; sveitin er skipuð fjölda manns, átta samkvæmt fésbókarsíðu, og myndir þar ógreinilegar og alls konar – og allt gengur þetta samt upp. Tónlistin sjálf – ég gleymdi næstum því að tala um hana – er ansi villt. Flog í korter byrjar með brjáluðum hávaða en fer svo í vel rokkaðan súrkálsgír, hvar blástur spilar m.a. lykilhlutverk. Síðustu þrjár mínúturnar eru síðan hreint óhljóðalistaverk, sem brestur skyndilega á með. Tónninn er orðinn sýrðari og sérstæðari og framför má greina frá Lögum til að slá við, þar sem ungæðislegir sprettir voru oft í forgrunni, eðlilega.

Eins og segir: síðasta ár var með eindæmum gjöfult hjá post-dreifingu og öllum þeim listamönnum sem því tilheyra. Það verður spennandi að fylgjast með þróun mála í ár en í raun erfitt og illómögulegt að giska eitthvað. Landar Skoffín samningi í Bandaríkjunum? Verða Bagdad Brothers frægir í Þýskalandi? Fáum við eitthvert helbert meistarastykki frá Tucker Carlson’s Jonestown Massacre sem nær að skáka Freak Out! Frank Zappa? Nei ég segi svona. En samt…