Bob Dylan

Greinin var skrifuð fyrir Morgunblaðið og birtist þar, laugardaginn 10. janúar, 2015

Hvað er í vændum árið 2015?

• Enginn skortur er á nýmetinu í poppheiminum
• Gamlir hundar og bísperrtir hvolpar berjast um athyglina

Turnarnir tveir í dægurtónlistartímaritum hér í Bretlandi, Mojo og Uncut, gera sér báðir far um að skyggnast yfir sviðið á þessu ári og tiltaka helstu merkisplöturnar sem á leiðinni eru. Þrátt fyrir að gefa sig út fyrir að vera alhliða dægurtónlistarblöð, með puttana á öllum púlsum, er rosknum listamönnum af þessu taginu og þá yfirleitt karlmönnum, iðulega gert hátt undir höfði. Sumar þessara frétta úr ævikvöldsdeildinni eru reyndar fagnaðarefni. Aðrar… tja… það er sosum jákvætt að fólk hafi eitthvað fyrir stafni frekar en ekki…

Hundar

Byrjum á hundunum og langmesta spennan er að sjálfsögðu fyrir nýrri plötu frá Stór-Dananum sjálfum, Bob Dylan. Ókei, hann ætlar að vísu að syngja lög sem Frank Sinatra gerði fræg og maður er efins vegna þessa, ég viðurkenni það. En ég hef lært, eins og svo margir, að Dylan er algjör Ugluspegill og vís með hvað sem er. Jólaplata hans, sú stóreflis snilld, er dæmi um að maður ætti aldrei að afskrifa meistarann. Og svo við höldum okkur við ráma svæðið þá ætlar Keith gamli Richards að gefa út sólóplötu, þá fyrstu í 22 ár!
New Order gefur út nýja hljóðversplötu, þá fyrstu í tíu ár, en fleygur mikill er nú á milli Peter Hook, fyrrverandi bassaleikara, og þeirra sem eftir sitja. Hann kætist því væntanlega lítt við þessar fréttir. Annar skriðdreki úr skjóli síðpönksins, The Pop Group, mun þá snara út nýrri hljóðversskífu, þeirri fyrstu í 35 ár. Það er þá fagnaðarefni að Bill Fay, sem sneri aftur eftir áratuga útlegð árið 2012, muni gefa út nýja plötu en endurkomuplata hans var virkilega sterk. Ray Davies, Don Henley, Graham Nash, David Gilmour og Mark Knopfler verða allir með nýtt efni og já, eitthvað er víst hvíslað um Metallica-plötu líka.

Hvolpar

Færum okkur í hvolpadeildina, eða a.m.k. yngri hunda! Laura Marling mun gefa út fimmtu plötu sína en Once I Was an Eagle (2013) var mikið þrekvirki. Vonarstjarnan nafntogaða Courtney Barnett, sem átti frábærar stuttskífur í hittifyrra, gefur þá út fyrstu plötu sína í fullri lengd. Gæðabandið My Morning Jacket er þá klárt með nýja plötu (og reyndar tvær), svo og Alabama Shakes.
Steve Gunn og Kurt Vile, hluti af nýju „hangsara“-bylgjunni (Vile, War on Drugs, Mac DeMarco), munu gefa út plötu í sameiningu og þeir sem aldrei fá nóg af Jack White geta glaðst yfir nýjum Dead Weather-skammti.Þá er líka von á samstarfi tveggja sveita, frétt sem sannarlega reisir brúnirnar. Franz Ferdinand og Sparks hafa víst slegið saman í plötu sem samkvæmt Ron Mael úr Sparks hljómar eins og brak þeirra beggja. Sumir listamenn eru þá þess eðlis að maður sperrir eyrun við minnsta þrusk og skipuleggur kjötkveðjuhátíð, komi í ljós að þeir hyggist gleðja okkur með nýju efni. Radiohead, ein magnaðasta hljómsveit allra tíma, ku vera í hljóðveri og P.J. Harvey, sem átti eina rosalegustu plötu síðustu ára, Let England Shake, ætlar að taka upp nýja plötu fyrir allra augum í Somerset House, London, nú í janúar og febrúar. Hægt verður að fylgjast með framvindunni í gegnum glervegg.

Tagged with: