Follow
Greinin var skrifuð fyrir Morgunblaðið og birtist þar, fimmtudaginn 5. febrúar.
Hátt á himni skín
Ég sver það Arnar, þetta var fjölmennasti Zoom-fundur sem ég hef nokkru sinni setið,“ sagði einn af fulltrúum Laufeyjar í mín eyru er nýjasta verk hennar, A Matter Of Time, var nýútkomin, í sumarlok í fyrra. „Það voru 300 manns þarna, Mexíkó-teymið, Asíu-teymið o.s.frv. Það var svona verið að samstilla fjölmiðlaátakið.“ Þegar maður heyrir eitthvað svona fattar maður hversu langt fólk er komið á sinni leið. Laufey, Laufey „okkar“, er alþjóðastjarna af stærri gerðinni, eitthvað sem heldur betur var staðfest síðasta sunnudagskvöld er henni voru veitt hin virtu Grammy-verðlaun öðru sinni. Var það í flokknum Besta hefðbundna poppplatan („Best Traditional Pop Vocal Album“) en hún vann í sama flokki 2024 fyrir plötuna Bewitched. Aðrir sem voru tilnefndir í ár voru m.a. Elton John, Lady Gaga og Barbara Streisand!
Þar með jafnar Laufey árangur Hildar Guðnadóttur sem hefur sömuleiðis unnið tvisvar. Þess má þá geta að Björk hefur verið tilnefnd sextán sinnum en aldrei unnið (og sömuleiðis Lana Del Rey, ein magnaðasta listakona samtímans, en hún hefur hlotið ellefu tilnefningar en engin verðlaun). Fyrsti Íslendingurinn til að hljóta Grammy-verðlaun er S. Husky Höskulds (sonur Höskuldar Þráinssonar íslenskufræðings) en hann fékk verðlaunin 2002 fyrir hljóðvinnu við plötu Noruh Jones, Come Away With Me. Norah Jones og Laufey gáfu síðan út jólasjötommu saman árið 2023, svo við lokum nú hringnum.
Á öruggri siglingu
En hvað þýðir þetta allt saman? Eða öllu heldur, hvað getur þetta þýtt? Ég hef látið hafa það eftir mér að Laufey sé á slíkri siglingu að nákvæmlega ekkert muni koma mér á óvart. Hún yrði ráðin sem fjórði Bítillinn ef Paul og Ringo myndu endurreisa sveitina. Nei, í alvöru, þetta er svakalegt. Og að vinna ekki ein heldur tvenn verðlaun rennir traustum stoðum undir feril hennar. Ef þú veittir henni rétt svo athygli fyrir tveimur árum þá sleppur þú ekki undan henni núna. Um leið er þetta ákveðin viðurkenning. Verðlaunahátíðir eru oft gagnrýndar, og það réttilega, en auðvitað segir þetta eitthvað um gildi listamannsins. Hún er að vekja athygli, fólk er að kaupa og hlusta og eitthvað er hún að gera rétt í listsköpuninni. Ég hef rýnt í allar plötur hennar til þessa og get staðfest bætingu með hverju verki. Hvernig hún tekur þennan eftir- og millistríðsáradjass (nánast með 78 snúninga snarki), rennir honum í gegnum nútímalega poppsíu með Disney-ævintýrablæ á toppnum, þetta er eitthvað sem hún hefur náð að tálga glæsilega til. Með sinni mildilega djúpu röddu, ótvíræðri hljóðfærafærni og beintengingu við vélavirki markaðarins – hvar systir hennar Júnía heldur á málum – hefur henni tekist að leggja heiminn að fótum sér. Það er bara þannig.
Listirnar varðar
Laufey var firnaörugg í fasi er hún tók á móti styttunni og flutti þakkarræðu sína. Þakkaði samstarfsfólki og fjölskyldu en nýtti líka tækifærið til að kalla eftir áframhaldandi stuðningi við tónlistarnám og listir almennt. Þetta var snilldarlega gert, á sama tíma og hún náði að taka ofan fyrir þeirri menntun sem hún hlaut hérlendis var hún að tala inn í almennar væringar um leið en listir, hugvísindi o.s.frv. eru undir síauknum árásum frá baunateljurum og niðurskurðarpótintátum. Vel gert Laufey. Veröldin er þín. Og við bíðum spennt eftir næsta útspili.
Deildu!
