Maður og vél The Busy Child er öðrum þræði hugleiðing um tengsl manna og véla. — Ljósmynd/Vikram Pradhan.

Greinin var skrifuð fyrir Morgunblaðið og birtist þar, laugardaginn 21. febrúar.

Beint í mark

Eyþór Arnalds á að baki fjölskrúðugan feril á ýmsum sviðum en í augum (og eyrum) okkar tónlistarunnenda er hann annar söngvara Tappa Tíkarrass (og sá eini í dag) og sellóleikari og söngvari hinnar stórmerku poppsveitar Todmobile. Hann átti þannig hlut í tveimur öflugum senum, pönkinu og svo stóru poppbylgjunni í kringum 1990 er Todmobile, Nýdönsk, Sálin hans Jóns míns og Síðan skein sól fóru mikinn.

Í fyrra kom svo út sólóplata með Eyþóri, The Busy Child, sem er ástæða þessara skrifa hér. Í viðtali við Önnu Rún Frímannsdóttur á síðum þessum í liðnum apríl lýsti hann kveikjunni að plötunni, að hann hafi verið í dundi í covid, tímabili sem hefur komið glettilega mörgum skapandi verkefnum á rekspöl. Hann hafi verið aflokaður með sellóið sitt, fór að leika á það og prófa að taka upp. Með aðstoð gervigreindar var hægt að margfalda hljóm þess og útkoman varð verk þar sem marglaga selló-ómur er einkennandi. „Bæði er raddsviðið á sellóinu líkt mannsröddinni, en það spannar í rauninni bæði karlmanns- og kvenmannsrödd,“ sagði hann Önnu Rún. „Og svo er það mjög mannlegt í tóni, tíðni og í laginu því það er í raun eins og höggmynd af mannslíkama,“ bætti hann við.

Varð að gerast
Af þessu er ljóst að sellóið er Eyþóri kært og einangrunin sem covid fylgdi og þetta rými til að hugsa, sem nútímaðurinn virðist ekki hafa tíma til að gera í eðlilegu árferði, var meira en kærkomið. „Þetta er búið að vera eitthvað sem ég bókstaflega varð að gera,“ sagði hann þeim er ritar í gangnaspjalli á dögunum.

En rýnum aðeins í plötuna. Hljómurinn er vissulega voldugur, já, eins og fjöldi sellóa sé að verki. Upphafslagið, „Incurable“, er á þann veg. En það er meira, ásláttur og rafhljóðatilþrif sem styðja við. „Closer“ fer með okkur inn í stemningslönd, „kvikmyndalegt“ og dulúðugt. Á „Into the Night“ má heyra píanóslög innan um djúpar sellóstrokur og þessum draumkenndu hrifum sem var komið á í laginu á undan er viðhaldið. Þannig er platan keyrð út í gegn, sum laganna eru hæg og ballöðukennd á meðan önnur magna upp hvassari seið. Öll hljóðvinnsla og umbúnaður er til stakrar fyrirmyndar og sem fyrsta sólóverk er þetta æði tilkomumikið, það verður að segjast eins og er. Öll platan er annars ein löng hugleiðing Eyþórs um samband manns og véla, undirstungin af pælingum sem spruttu upp í faraldrinum.

Ný plata í vor
The Busy Child var flutt á Iceland Airwaves, í Fríkirkjunni, af fimmtán manna strengjasveit undir stjórn Viktors Orra Árnasonar. Stuttskífan String Theory kom í kjölfar The Busy Child og nú hefur verið tilkynnt um nýja plötu, Music for Walking, og kemur hún út í maí komandi. Tvö lög, „Body of Water“ og „Promenade nr. 7“ eru þegar komin út og er tónlistin þar hugsuð sem förunautur við líkamlega iðju eins og öndun, hugsun og göngu, eins og titill breiðskífunnar undirstrikar. Þeir Viktor Orri og Bergur Þórisson unnu með Eyþóri að lögunum og í tilkynningu segir að tónlistin sitji með innlifunarbundnum verkum á borð við Sleep (Max Richter) og Music for Airports (Brian Eno). „Sögulegt samhengi er eina leiðin“ segir enda í laginu og ég á ekki von á neinu öðru en að þetta hitti beint í mark hjá okkar manni.

Tagged with:
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Set your Twitter account name in your settings to use the TwitterBar Section.
Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: